Iemand die niet meer ademt of van wie het hart geen bloed meer rondpompt, heeft een circulatiestilstand - in de volksmond een hartstilstand. Zo iemand moet gereanimeerd worden. Het doel van reanimatie is de bloedsomloop en de ademhaling kunstmatig in stand houden, totdat het hart weer zelfstandig in een goed ritme klopt.
Klinisch dood is niet definitief dood
Een slachtoffer met een circulatiestilstand is klinisch dood: het hart staat stil en de ademhaling is gestopt. Dat klinkt definitief, maar dat is het niet. Klinische dood is omkeerbaar - biologische dood niet. Zonder ingrijpen sterven de hersencellen na vier tot zes minuten door zuurstofgebrek af en overlijdt het slachtoffer alsnog definitief. Precies daarom telt bij een reanimatie elke seconde.
Wat doe je bij een reanimatie?
Bij een reanimatie wissel je 30 borstcompressies af met 2 beademingen. Met de borstcompressies boots je de pompfunctie van het hart na: je duwt het borstbeen vijf tot zes centimeter in, in een tempo van 100 tot 120 keer per minuut, en houdt zo de bloedsomloop kunstmatig in stand. Met de beademingen breng je zuurstof in het bloed. Het complete stappenplan volgens de NRR-richtlijnen vind je in een apart artikel.
Belangrijk om te weten: borstcompressies alleen brengen het hart meestal niet terug in het juiste ritme. Daarvoor is bijna altijd een stroomstoot nodig van een AED of van de ambulancedienst. De AED neemt de reanimatie dus niet van je over - hij geeft alleen die ene, cruciale schok. Jij houdt met compressies en beademing het lichaam in leven tot dat kan.
Kun je iets fout doen?
De grootste fout is niets doen. Je kunt iemand met een hartstilstand niet "verder kapot maken" - zonder hulp overlijdt het slachtoffer sowieso. Een gebroken rib geneest; verloren minuten krijg je nooit terug. Op een reanimatiecursus oefen je alle handelingen op een pop, zodat je in het echt zonder aarzelen durft in te grijpen. Liever samen leren? Organiseer een cursus met je vereniging of buurt of op je werk.